داود بن كثير رقّى ، حمران و ابوبصير را نزد من بياور ! و مفضّل بن عمر وارد شد و من رفتم كسانى را كه امر فرموده بود ، حاضر كردم و مردم همچنان يكى پس از ديگرى مىآمدند تا به آنجا كه داخل خانه به سى نفر رسيديم همين‌كه مجلس پر شد ، فرمود : « داوود ! صورت اسماعيل را باز كن ! » صورت وى باز شد . امام عليه السلام فرمود : « داوود ! آيا او زنده است يا مرده ؟ » داوود گفت : مولاى من ! او مرده است ، همچنان به يك يك افراد آن را عرضه مىكرد تا به آخرين فرد مجلس رسيد و تمام آنها ديدند و همگى مىگفتند : مولاى من او مرده است ! آنگاه امام صادق عليه السلام فرمود : « خداوندا تو شاهد باش ! » سپس دستور داد او را غسل و حنوط دهند و در قطعات كفن بپوشانند ، همين كه فارغ شد ، به مفضّل گفت : مفضّل ! كفن را از صورتش باز كن ! مفضّل صورت او را گشود ، فرمود : « آيا او زنده است يا مرده ؟ » گفت : مرده است . عرضه داشت : « خداوند بر اينان شاهد باش ! » سپس او را به جانب آرامگاهش بردند ، همين كه داخل لحد گذاشتند ، فرمود : « مفضّل ! صورت اسماعيل را باز كن و به آن جماعت فرمود : آيا او زنده است يا مرده ! » گفتيم : مرده است ، گفت : خداوندا تو شاهد باش ! و شما ( حاضران ) شاهد باشيد ، زيرا كه به‌زودى آن كسانى كه درصدد تكذيب و ابطال ( واقعيت ) هستند ، شك و ترديد مىكنند ، آنها كه قصد دارند نور خدا را - اشاره به موسى عليه السلام كرد - با دهانشان خاموش كنند « وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ » . « 1 »

--> ( 1 ) - صفّ / 8 : ولى خداوند نور خود را كامل مىكند هرچند كافران خوش نداشته باشند . در متن به‌جاى كافرون « مشركون » آمده بود كه ظاهراً با آيهء ديگر خلط شده است - م .